Archives for July 2013

วันพุธที่ 31 กรกฎาคม 1 เปโตร 5:6-11 “ทนทุกข์”

“อด” หมายถึง ยอมอดจากสิ่งที่ตัวชอบด้วยความมุ่งหมายจะสร้างความดีหรือความเจริญให้ตน เช่น อดเที่ยวเพื่อดูหนังสือ อดเปรี้ยวไว้กินหวานเพื่อให้เหมาะกับเวลาและได้ประโยชน์มากขึ้น
“ทน” หมายถึง ทนต่อสิ่งที่ตนไม่ชอบ เพื่อทำตนให้เจริญขึ้น เช่น ทนร้อน ทนลำบาก ทนหิว ทนเหนื่อย
“อดทน” จึงหมายถึง การรักษาปกติภาวะของตนไว้ได้ไม่ว่าจะถูกกระทบกระทั่งด้วยสิ่งอันเป็นที่พึงปรารถนาหรือไม่พึงปรารถนาก็ตาม มีความมั่นคงหนักแน่นเหมือนแผ่นดินซึ่งไม่หวั่นไหวไม่ว่าจะมีคนเทอะไรลงไป ของเสีย ของหอม ของสกปรกหรือของดีงามก็ตาม
ในการดำเนินชีวิตคริสเตียนก็เช่นกัน การรู้จักบังคับตนเองในเรื่อง ความอดทนต่อการข่มเหง หรือความทุกข์ยากลำบากที่เกิดขึ้นในชีวิต ก็เป็นสิ่งที่จำเป็นสำหรับการเติบโตในความเชื่อ

Q1  เปโตรได้ให้หลักในการรู้จักบังคับตนในเรื่องการอดทนต่อความทุกข์ยากลำบากอย่างไรบ้าง? (ดูข้อ 6, 8, 9 สังเกตคำว่า “ใจ”)
Q2  จากประโยคที่ว่า “ยกท่านขึ้นเมื่อถึงเวลาอันควร” “เข้าในศักดิ์ศรีนิรันดร์” “โปรดปรับปรุงท่านให้มั่นคง” หนุนใจคุณอย่างไรในการรู้จักบังคับตนเองในเรื่องความอดทน

ผู้รับผิดชอบรายการนมัสการวันอาทิตย์ที่ 4 สิงหาคม 2013

วันอาทิตย์ที่ 4 สิงหาคม 2013

ผู้นำประชุม : คุณชาญกิจ/คุณจ้าวเสี้ยวฉือ
ผู้นำเพลงสั้น : คุณคังเหม่ยหลาน/คุณวันทนาพร
ผู้เทศนา : อ.เหอจื้อผิง/คุณกรรณิกา
ผู้อ่านพระวจนะ : คุณสุมล/คุณเฉินเสี่ยวหลิง
ผู้อธิษฐานเผื่อทรัพย์ : คุณฉวีวรรณ
ผู้เดินถุงถวายทรัพย์ : คุณสยุมพร
คุณหลี่ชิวลี่ คุณหลิวเยี่ยนฟาง
ผู้บรรเลงเปียโน : คุณพรศิริ
ผู้ดำเนินพิธีมหาสนิท : อ.เหอจื้อผิง/คุณกรรณิกา
ผู้ถือถาดขนมปัง-น้ำองุ่น : คุณเทียนชัย
คุณจินตนาภรณ์ คุณวิทย์ คุณอภิทาน
ผู้ต้อนรับภาคภาษาไทย : คุณดิเรก/คุณรพีพรรณ

สูจิบัตร : ประชุมนมัสการ วันอาทิตย์ที่ 28 กรกฎาคม 2013

สูจิบัตร 28 ก.ค. 2013

國語部程序表二○一三年七月廿八日

รายการประชุมนมัสการพระเจ้า
ประจำวันอาทิตย์ที่
: 28 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 เวลา : 10:30 น.

ผู้เล่นดนตรี : ทีมนมัสการ
ผู้นำประชุม
: คุณวีระวงษ์
ผู้เดินถุงถวาย : คุณดวงพร/คุณพรพิมล
ผู้อ่านพระวจนะ
: คุณวรทัย
ผู้อธิษฐานเผื่อทรัพย์ : คุณเทียนชัย
ผู้ต้อนรับ & ปฏิคม : คุณขวัญเนตร/คุณนงค์ลักษณ์ [Read more…]

วันอังคารที่ 30 กรกฎาคม กันดารวิถี 20:1-13 “อารมณ์”

อารมณ์ หมายถึง การแสดงออกของภาวะจิตใจที่ได้รับการกระทบหรือกระตุ้นให้มีการแสดงออกต่อสิ่งที่มากระตุ้น อารมณ์มีอิทธิพลมากสำหรับมนุษย์ เพราะอารมณ์อาจเป็นต้นเหตุของสงคราม อาชญากรรม ความขัดแย้งเรื่องเชื้อชาติและความขัดแย้ง อื่นๆ อีกหลายชนิดระหว่างมนุษย์ด้วยกัน ในทางตรงกันข้ามอารมณ์เป็นเหมือนน้ำทิพย์ของชีวิต ทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างสวยสดงดงามและน่าอภิรมย์เต็มไปด้วยความรัก ความสนุกสนาน ความเพลิดเพลิน ความพอใจ ดังนั้น การรู้จักบังคับตนเองในเรื่องของอารมณ์จึงเป็นสิ่งที่สำคัญมาก ไม่เช่นนั้นผลที่ตามมาอาจจะคาดไม่ถึง เหมือนกับโมเสสที่จัดการกับอารมณ์ที่เกิดขึ้นหลังจากที่ถูกประชาชนกล่าวหาว่าเป็นความผิดของโมเสสที่พาออกมาในทะเลทรายและไม่มีน้ำจะดื่ม จนโมเสสพูดอย่างมีอารมณ์ว่า “พวกเจ้ามาหาเรื่องเราทำไม”  และโมเสสก็บอกกับพระเจ้าว่า “ข้าพระองค์จะทำอย่างไรกับชนชาตินี้ดี เขาเกือบจะเอาหินขว้างข้าพระองค์ให้ตายอยู่แล้ว” (อพยพ 17:1-4)

Q1  หลังจากที่พระเจ้าบอกให้โมเสส “พูดสั่งหินให้หลั่งน้ำออกมา” (ข้อ 8) แต่ดูเหมือนว่า ด้วยอารมณ์ที่ขุ่นมัวโมเสสทำในสิ่งที่แตกต่างออกไปคือ? และผลลัพธ์ที่โมเสสได้รับจากการขาดการควบคุมตนเองในเรื่องอารมณ์คืออะไร? (ดูข้อ 11,12 ประกอบ)
Q2  คุณจะนำบทเรียนจากชีวิตของโมเสสมาใช้ในการรู้จักควบคุมอารมณ์ของคุณอย่างไร?

วันจันทร์ที่ 29 กรกฎาคม 1 ยอห์น 2:12-17 “อย่ารักโลก”

ดูเหมือนว่า สภาพสังคมในปัจจุบันที่เป็นสังคมของวัตถุนิยม ทำให้การรู้จักบังคับตนของคนเรายากมากขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกลุ่มวัยรุ่น กลุ่มคนทำงาน คนรุ่นใหม่ ที่ขาดการยับยั้งชั่งใจ ขาดการรู้จักบังคับตนเอง จนชีวิตเต็มไปด้วยความเครียด ความวิตกกังวล และขาดความสุข เพราะต้องวิ่งตามโลกอยู่ตลอดเวลา ปัญหาเรื่องการควบคุมตนเองไม่ได้เพิ่งเกิดขึ้น และไม่ได้เป็นปัญหาแค่คนหนุ่มสาวเท่านั้น แต่ในคริสตจักรยุคแรกปัญหานี้ก็เป็นปัญหาใหญ่ จนยอห์นต้องเขียนจดหมายไปเตือนสติผู้เชื่อที่เป็นคนหนุ่มสาวและคนที่เป็นพ่อแม่ (ข้อ 13, 14)

Q1  ยอห์นได้บอกถึงผลเสียของการขาดการรู้จักบังคับตน จนหลงรักโลกใบนี้ (แนวความคิด / สิ่งของ) อย่างไร? (ดูข้อ 15, 16 ประกอบ)
Q2  อะไรคือเคล็ดลับที่ยอห์นแนะนำ ที่ทำให้รู้จักบังคับตนเองได้ดีมากขึ้น และคุณจะนำเคล็ดลับนี้ไปใช้ในชีวิตของคุณอย่างไร? (ดูข้อ 14, 17 ประกอบ)